Krantenkop AD over schuldhulpverlening onjuist en verwarrend

30 augustus 2017

Het Algemeen Dagblad publiceerde vrijdag 25 augustus een artikel over schuldregelen met als kop een onjuist geciteerde uitspraak van NVVK-voorzitter Marco Florijn: 'Schuldhulpverlening is niet ons meest succesvolle product.' Onjuiste terminologie en verkeerde interpretatie bij uitspraken en cijfers geven een onnodig negatief beeld van het complexe werk van schuldhulpverleners. 'Het percentage succesvolle schuldregelingen kan en moet wel degelijk omhoog', aldus Florijn. Hoe is de verwarring ontstaan en wat moet er gebeuren om het aantal succesvolle schuldregelingen te doen stijgen?

Terminologie: schuldregeling is niet hetzelfde als schuldhulpverlening
De leden van de NVVK, brancheorganisatie van de schuldhulpverlening, voeren diverse taken uit, waaronder budgetbeheer, financiële educatie, schuldregelingen, beschermingsbewind en coaching. Al deze diensten vormen samen het veld van schuldhulpverlening. Bij een schuldregeling probeert een schuldregelaar op basis van afspraken een regeling tot stand te brengen tussen schuldenaar en alle schuldeisers. Een schuldregeling is dus een van de diensten in de schuldhulpverlening. Een percentage over schuldregelingen zegt dus maar voor een deel iets over de hele schuldhulpverlening.

Interpretatie van de cijfers
Jaarlijks melden bijna 90.000 burgers zich bij een schuldhulpverlenende instantie. Lang niet alle aanmeldingen leiden ook tot een schuldregeling. In het jaarverslag 2016 van de NVVK staat dat in 41 procent van de minnelijke schuldregelingen succesvol een regeling tussen schuldenaar en alle schuldeisers tot stand is gekomen. In de gevallen waarbij niet zo’n regeling tot stand komt, krijgt een schuldenaar vaak te maken met een ander traject, zoals een wettelijke schuldregeling (via de Wsnp) of beschermingsbewind. Het krantenbericht wekt de suggestie dat de dienstverlening van NVVK-leden ontoereikend zou zijn. In de praktijk is het echter om uiteenlopende redenen lang niet altijd mogelijk om met alle betrokkenen tot een regeling te komen.

Waarom is een minnelijke schuldregeling treffen zo moeilijk?
Bij het ontstaan van schulden zijn veel mensen betrokken; bij het oplossen ervan ook. Een schuldregeling komt pas tot stand als àlle partijen akkoord zijn met de regeling. Als schuldeisers niet allemaal akkoord gaan met de voorstellen, komt er geen schuldregeling. Dat gebeurt helaas vaak, bijvoorbeeld omdat de schuldeiser meer geld terug wil ontvangen dan door de schuldhulpverlening is berekend. In Nederland mogen schuldeisers bovendien te lang doorgaan met het beslag leggen op loon, uitkering en banktegoeden van de schuldenaar. Hierdoor is er minder geld beschikbaar om een schuldregeling te treffen. Daarnaast komt het regelmatig voor dat een schuldenaar in het traject nieuwe schulden maakt en het daarmee nog moeilijker maakt om met alle partijen tot een regeling te komen. Kortom, schuldregelen is complex en het tempo en het succes hangt af van de samenwerking en het gedrag van alle partijen.

Wat moet er gebeuren om het aantal schuldregelingen te doen stijgen?
Het aantal schuldregelingen dat succesvol wordt afgerond moet wel degelijk omhoog, vindt de NVVK. De NVVK zoekt natuurlijk naar manieren om het schuldregeltraject gemakkelijker te laten verlopen en werkt daarom onder meer hard aan de volgende zaken:

  • Een meewerkplicht voor schuldeisers aan het begin van het traject
  • Bevorderen van het gebruik van saneringskrediet
  • Overheid als schuldeiser gelijktrekken met andere schuldeisers

« Terug

Naar boven